Dobiesław Kurozwęcki, herbu Poraj (ur. ok. 1320, zm. przed 28 sierpnia 1397) – podstoli krakowski (1345-1351); podkomorzy sandomierski (1351-1355); kasztelan wiślicki (1355 lub 1356-1366); wojewoda krakowski (1366/1367 lub 1366-1380); wielkorządca Królestwa Polskiego (1380-1382), potem regent Królestwa Polskiego (1382-1384); kasztelan krakowski (od 1380). W 1336 roku otrzymał prawo niemieckie dla wsi Chodowa.
Życiorys Jego ród pochodził z Czech, do jego znaczenia w Polsce doszło za panowania Władysława Łokietka. Według legendy jego protoplastą był Poraj, brat świętego Wojciecha. Był synem Zawiszy z Młynów, chorążego sandomierskiego, po raz pierwszy wystąpił w 1336 roku, kiedy za zasługi rycerskie Kazimierz Wielki przeniósł jego wieś Chodów na prawo niemieckie. Przez następne lata piął się w hierarchii urzędniczej, pod koniec panowania Kazimierza Wielkiego osiągając urząd wojewody krakowskiego. Był jednym z najbliższych doradców monarchy, jako jeden ze świadków wymieniony jest m.in. w akcie fundacyjnym Akademii Krakowskiej z dnia 12 maja 1364 rokuBubczyk R., Kariera rodziny Kurozwęckich w XIV wieku, Wydawnictwo DiG, 2022, s.70.. Po śmierci ostatniego króla z rodu Piastów, Kazimierza Wielkiego, przeprowadził unieważnienie nadań monarchy, w tym m.in. dla Kaźka Słupskiego.