Franz Carl Heimito Ritter von Doderer (ur. 5 września 1896 w Hadersdorf-Weidlingau koło Wiednia, zm. 23 grudnia 1966 w Wiedniu) – austriacki pisarz i autor, głównie powieści i opowiadań. Jego (ograniczony) dorobek liryczny i eseistyczny, a także dzienniki, są mniej znane. Dzięki powieściom miejskim „Die Strudlhofstiege oder Melzer und die Tiefe der Jahre” (opublikowanej w 1951) i „Die Dämonen” (1956), będącym jego opus magnum, stał się czołową postacią literatury austriackiej lat 50. i pierwszej połowy lat 60. XX w.
Życiorys Urodził się jako syn Wilhelma Carla Gustava von Doderer, inżyniera budownictwa. Był najmłodszym z sześciorga rodzeństwa. W 1914 roku ukończył szkołę średnią. Następnie podjął studia prawnicze w Wiedniu. Na czas ten przypadł wybuch pierwszej wojny światowej, który przerwał mu edukację. Heimito von Doderer został powołany do wojska jako chorąży. Dostał się do niewoli rosyjskiej. Jesienią 1916 roku zesłano go na Syberię. Spędził tam 4 lata. Na zesłaniu poświęcił się twórczości literackiej. Po powrocie do Austrii jesienią 1920 podjął studia z zakresu historii i psychologii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Ukończył je, uzyskując stopień doktora..