Osiedle Chabie usytuowane w południowej części miasta Sieradza wzięło nazwę od folwarku tej nazwy. Folwark ten założono na południe od Olędrów Dużych – wsi powstałej w XVIII w. na podmokłych nadrzecznych terenach według reguł prawa holenderskiego. Obszar folwarku ograniczały rozlewiska Żegliny od strony wschodniej, a trakt krakowski (dziś przedłużenie ul. Krakowskie Przedmieście) od strony zachodniej, na południu zaś przylegał on do pól należących do wsi Monice. Teren ten stanowi część pradoliny Warty i poprzerzynany jest strumieniami, później rowami, które odprowadzały nadmiar wody do Żegliny.
Obszar ten, dawniej porośnięty gatunkami roślin charakterystycznych dla terenów zalewowych, nosił nazwę Chabie przed jego rolniczym zagospodarowaniem. Chabie oznacza chwasty, różnego rodzaju gałęzie, powikłane korzenie lub chaszcze.
Grunty folwarku Chabie wydzielono z terenów należących do wsi Monice przylegających do Olędrów Dużych najprawdopodobniej w końcu XVIII w. lub dopiero na początku XIX w. Na najstarszych zachowanych planach Sieradza, np. wykonanym przez Prusaków planie z 1796 r. oraz "Planie m. Sieradza w Guberni Warszawskiej w pow. sieradzkim położonego" z 1823 r., folwark Chabie nie jest oznaczony.