Do roli psa pasterskiego pies chodzki zaczął się przystosowywać w okresie, kiedy w rejon Chodzka wkroczyła hodowla owiec.

Dawny wygląd psa chodzkiego jest odtwarzany na podstawie wizerunków powstających pod koniec XIX wieku, a także dzięki postumentowi z 1895 roku w Hrádku, jaki poświęcono przywódcy chodzkiego powstania (1693). Pomnik ten przedstawia Jana Kozinę wraz z psem chodzkim.

Do ponownego odkrycia rasy oraz zainteresowania się jej historią oraz historią ludu Chodów przyczyniła się powieść Aloisa Jiráska pod tytułem Psohlavci (Psogłowi). Od tego okresu, czyli końca XIX wieku w Czechach podejmowano próby odtworzenia hodowli psów chodzkich.

Po kilkudziesięciu latach pracy nad doborem osobników selekcjonowanych i dopuszczanych do hodowli, prace te, pod kierownictwem kynologa Jana Findejsa, zostały zakończone ogłoszeniem odtworzenia rasy i jej zatwierdzeniem w 1985 roku. W roku 1989 została zorganizowana pierwsza wystawa psów chodzkich w Domažlicach.

Wygląd Pies chodzki posiada sylwetkę harmonijną i prostokątną o średniej wielkości. Uszy są stosunkowo krótkie. Stop jest średnio wydatny, a kufa czarna.

Szata i umaszczenie Umaszczenie jest czarno podpalane, na portkach są możliwe białe znaczenia.