Współrządzenie wraz z republikanami Obie frakcje LDPA poparły dokonany 17 lipca 1973 roku przez Mohammada Dauda przewrót republikański, jednakże „Parczam” uczynił to bardziej aktywnie, „Chalk” zaś jedynie werbalnie. Stosunek „Chalku” do Dauda był od początku sceptyczny. W związku z tym tylko członkowie „Parczamu”, jako bardziej umiarkowani zwolennicy reform, wzięli początkowo udział w rządzie republikańskim oraz objęli posady przedstawicieli rządowych na prowincji. W skład rządu Dauda weszło aż 7 ministrów wywodzących się z „Parczamu”. Jednym z pierwszych posunięć nowej ekipy rządzącej było zawieszenie swobód konstytucyjnych, i rozpoczęcie represji wobec opozycji afgańskiej - aresztowano m.in. nacjonalistycznego przywódcę Haszima Majwandwala (byłego premiera o poglądach liberalnych, sprawującego swój urząd w latach 1965–1967) wraz z czterdziestoma innymi osobami, z których cztery skazano na karę śmierci. W więzieniu, według wersji oficjalnej, Majwandwal „popełnił samobójstwo”. Według powszechnej wówczas opinii Maidwandal został wyeliminowany jako osoba niepowiązana bezpośrednio z działaczami komunistycznymi. Terror stosowany wobec opozycji zaczął dominować jako metoda walki politycznej, w 1974 roku otworzono w Kabulu więzienie Pol-e-Czarki, do którego w następnych latach trafiło dziesiątki tysięcy obywateli Afganistanu.