większość zwolenników Chalk pochodziła z biedniejszych regionów wiejskich i była z pochodzenia Pasztunami, parczamiści byli natomiast w większości bogatszymi mieszczanami i częściej posługiwali się językiem Dari. Chalk oskarżał Parczam o chęć koalicji z monarchią i pogardliwie nazywał frakcję „Królewską Partią Komunistyczną”Gladstone 2001, s. 113.. Zarówno Karmal i Amin zachowali swoje miejsca w parlamencie po wyborach parlamentarnych w 1969 rokuGladstone 2001, s. 114..
Rządy Daud Chana
W 1973 roku były premier Afganistanu Mohammad Daud Chan we współpracy z radykalnymi oficerami armii i frakcją Parczam obalił monarchię i ustanowił w jej miejsce Republikę AfganistanuTomsen 2011, s. 105.. Po puczu amerykańska ambasada w Afganistanie określiła nowy rząd jako Komitet Centralny w radzieckim stylu w którym Karmal i Mir Akbar Chajbar zajmują czołowe pozycje. Większość ministerstw trafiło w ręce członków Parczam – Hasan Szark został wicepremierem, major Fajz Mohammad został ministrem spraw wewnętrznych a Nematullah Pażwak ministrem edukacji, ponadto Parczam przejął kontrolę nad resortami finansów, rolnictwa, komunikacji i spraw granicznychTomsen 2011, s. 107.. Na początku 1974 roku zwolennicy Daud Chana i przedstawiciele Parczamu utworzyli Front Narodowy.