thumb|Żołnierze i konie tzw. Terakotowej Armii z mauzoleum Pierwszego Cesarza thumb|Rydwan z brązu z mauzoleum Pierwszego Cesarza thumb|upright=0.8|Cegła dekorowana scenami myśliwskimi i symbolicznymi. Musée Cernuschi thumb|Moneta Cesarstwa Qin Po zakończeniu podboju cesarz rozpoczął głębokie reformy, by scalić i zjednoczyć państwo. Aby uniemożliwić rewolty, zlikwidowano wszystkie prywatne armie możnowładców, ich broń przetopiono, a mury części miast rozebrano. Starą arystokrację przeniesiono wraz z rodzinami do nowej stolicy cesarstwa, zrywając w ten sposób ich związki z dawnymi poddanymi. To zniszczenie dawnych więzów i poddanie ludności centralnej, cesarskiej kontroli, pozwoliło rządowi na wykorzystanie ogromnej siły ludzkiej do projektów publicznych.
Wykorzystując te zasoby, cesarz połączył swoje państwo budując 6500 km dróg, a dzięki przekuciu kanału Lingqu stworzono długą na 2000 km drogę wodną z centralnych do południowych Chin. Innym monumentalnym i ogromnie kapitało- i pracochłonnym dziełem było mauzoleum cesarskie, którego strzegła Terakotowa Armia. Pierwszy Cesarz prowadził politykę stałej ekspansji. Na północy przepędzono koczowników poza łańcuch górski Yin Shan, który stanowił tradycyjną kulturalną granicę pomiędzy Chińczykami a barbarzyńcami. Na południu w latach 221 – 214 p.n.e.