W chwili, gdy w trakcie kolejnej podróży cesarz nieoczekiwanie zmarł w 210 p.n.e., cesarstwo Qin uległo szybkiej dezintegracji. Li Si i naczelny eunuch, Zhao Gao, doprowadzili do koronowania, jako Drugiego Cesarza, młodszego z synów Qin Shi Huanga. Doszło jednak do konfliktu, i nowy cesarz skazał w 208 Li Si na śmierć. Zhao Gao opanował dwór i pozbył się starej arystokracji i najwyższych urzędników Pierwszego Cesarza, zastępując ich swoimi zwolennikami. Jego polityka, skutkująca słabością cesarskiego rządu, doprowadziła już w 209 p.n.e. do wybuchu rebelii pod wodzą Chen Shenga. Została ona wprawdzie stłumiona, ale szybko pojawili się następni buntownicy odwołujący się do dziedzictwa dawnych królestw, tacy jak Xiang Liang i Liu Bang. W 207 p.n.e. Zhao Gao, sprawujący urząd kanclerza, zaaranżował śmierć Drugiego Cesarza, i wybrał na jego następcę Ziyinga, który zabił z kolei jego. Ziying zrezygnował z tytułu cesarza, gdyż jego państwo ograniczało się jedynie do dawnych terytoriów królestwa Qin. Ostatecznie bratanek Xiang Lianga (który wcześniej zginął w walce), Xiang Yu, zabił króla Ziyinga i dokonał eksterminacji reszty rodu panującego Qin, który tym samym przestał istnieć.