Po kilku buntach królów z rodziny cesarskiej – największym była Rebelia Siedmiu Królestw w 154 r. p.n.e. – dwór cesarski w 145 r. p.n.e. rozpoczął serię reform, ograniczając wielkość i zasoby tych królestw oraz dzieląc je na mniejsze lub przekształcając w komanderieLoewe (1986), 139-144.. Królowie nie mogli już mianować swoich urzędników; ten obowiązek przejął dwór cesarski. Królowie stali się tytularnymi władcami swoich lenn i zatrzymywali część wpływów z podatków jako swoje osobiste dochodyBielenstein (1980), 106; Ch'ü (1972), 76.. Królestwa nigdy nie zostały całkowicie zlikwidowane i istniały przez cały okres panowania dynastii HanBielenstein (1980), 105..
Na północ od Chin właściwych, wódz koczowników Xiongnu shanyu Maodun (209-174 p.n.e.) podbił różne plemiona zamieszkujące wschodnią część Wielkiego Stepu. Pod koniec panowania, kontrolował Mandżurię, Mongolię i Kotlinę Kaszgarską, podbijając ponad 20 państw na wschód od SamarkandyDi Cosmo (2001), 175-189, 196-198; Torday (1997), 80-81;