Z polecenia cesarzy z dynastii Yuan zmodernizowano Wielki Kanał, który za czasów dynastii Song przestał być używany z powodu zamulenia.
Pomimo gwałtownego wzrostu gospodarczego, Yuanowie wprowadzili rygorystyczną politykę narodowościową. Cała ludność cesarstwa została podzielona wedle kryteriów etnicznych na cztery kategorie: Mongołowie; Sojusznicy, czyli Ujgurzy i inne ludy tureckie, Tybetańczycy, Persowie, Tanguci i 31 mniejszych narodowości; Hanowie, czyli Chińczycy Han z północy Chin, Dżurdżeni i Kitanowie; Południowcy, czyli wszelka ludność zamieszkująca południowe Chiny. Prawami cieszyły się tylko pierwsze dwie grupy. Najbardziej uprzywilejowani byli Mongołowie, którzy zwolnieni byli z płacenia podatków i zajmowali wszystkie stanowiska w administracji państwowej. Dla porównania, Południowcy musieli oddawać państwu połowę swoich dochodów.
Na przyłączonych do cesarstwa terenach Chin Południowo-Zachodnich (Junnan, Kuejczou i Kuangsi) wprowadzono system rządów za pośrednictwem lokalnych przywódców, zwanych tusi.
Za rządów dynastii Yuan nastąpił wzrost zainteresowania Chinami w Europie. Imperium chińsko-mongolskie, postrzegane jako przeciwwaga dla świata muzułmańskiego stało się celem licznych papieskich poselstw, m.in.