Rewolucja Xinhai () – rewolucja mająca miejsce w Chinach pomiędzy 10 października 1911 a 12 lutego 1912 roku, która doprowadziła do obalenia dynastii Qing i proklamowania Republiki Chińskiej.
Jej nazwa pochodzi od nazwy roku w sześćdziesięcioletnim cyklu chińskiego kalendarza. Rocznica wybuchu rewolucji jest obchodzona jako święto państwowe Republiki Chińskiej (na Tajwanie).
Tło historyczne W wyniku wojen opiumowych Chiny stały się zależne od obcych mocarstw. Pod koniec XIX wieku pojawiło się również zagrożenie ze strony modernizującej się Japonii. W 1894 dążący do przejęcia zwierzchności nad Koreą Japończycy sprowokowali wybuch wojny chińsko-japońskiej. Chiny, bezradne w obliczu japońskiej potęgi podpisały w kwietniu 1895 traktat pokojowy, na mocy którego przekazano Japonii zwierzchnictwo nad Koreą i odstąpiono Japonii wyspę Tajwan wraz z Peskadorami. Chiny musiały również zgodzić się na wysoką kontrybucję. Klęska w wojnie z Japonią rozpoczęła proces podziału Chin na strefy wpływów. W roku 1897 Niemcy otrzymały Qingdao. Rok później Chiny podpisały z Imperium Rosyjskim traktat o budowie kolei transmandżurskiej, na mocy którego cała Mandżuria znalazła się w rosyjskiej strefie wpływów, zaś porty Dalian i Lüshun (Port Artur) znalazły się pod bezpośrednim władaniem Rosji.