Sokrates przytacza swoją rozmowę z prorokinią Diotymą. Mówi mu ona o prawdziwej naturze Erosa. Jest on synem Dostatku i Biedy, został poczęty w dzień urodzin Afrodyty, więc jest jej towarzyszem i sługą.
Cechy Erosa jako syna Dostatku i Biedy: ubogi, bezdomny czatuje na to, co dobre i piękne mężny, wytrwały, gwałtowny, groźny nie jest ani śmiertelny ani nieśmiertelny
Eros pragnie piękna i dobra, a skoro go pragnie, to go nie posiada. Jest pośrodku między mądrością a nieuctwem. Jest więc filozofem. Bogowie nie filozofują, ponieważ mają mądrość, nieucy też nie filozofują, bo nie chcą zdobyć mądrości. Filozofują ci, którzy są między mądrością a nieuctwem (Eros). Filozofem nie jest ten, kto posiadł mądrość. Filozofowanie to samo kochanie mądrości, a nie jej posiadanie. Tak jak Eros znajduje się między nieśmiertelnością a byciem śmiertelnym, tak filozof jest między nieuctwem a posiadaniem mądrości, jest on miłośnikiem mądrości. Eros to filozofia, umiłowanie mądrości i pragnienie posiadania jej.
Zobacz też (433) Eros – planetoida z grupy Amora Eros (psychoanaliza)
Przypisy
Bibliografia Zygmunt Kubiak, Afrodyta i Eros w: Mitologia Greków i Rzymian, Warszawa: Świat Książki, 2003 .
Kategoria:Bogowie greccy Kategoria:Bóstwa miłości Kategoria:Etyka Kategoria:Antropologia filozoficzna Kategoria:Mityczne postacie upamiętnione nazwami planetoid