Techniki skleroterapii thumb|240px|Opaski Hartmann Pütterbinde używane do kompresjoterapii Skleroterapia za pomocą środka w formie roztworu polega na iniekcji leku o odpowiednim stężeniu do żył zasilających żylaki, które są lokalizowane podczas badania ultrasonograficznego. Substancję podaje się stopniowo, aby nie doprowadzić do pęknięcia cienkościennego światła żylaka. Iniekcja odbywa się co określony odcinek żyły. Zabieg kończy założenie opaski elastycznej o odpowiedniej kompresji. Zamierzony efekt zwłóknienia żyły jest osiągany po kilku tygodniach od zabiegu. W przypadku skleroterapii za pomocą środka w formie pianki podobnie diagnozowane jest miejsce iniekcji jak przy technice roztworu. Następnie lek w formie płynnej jest przeprowadzany w postać spienioną dzięki odpowiedniemu dozowaniu do jałowej strzykawki powietrza. Chory przyjmuje pozycję leżącą, a do patologicznej żyły podawana jest substancja o zagęszczonej konsystencji. Podany lek przemieszcza się wzdłuż żyły ku górze, gdyż pianka ma mniejszą gęstość niż krew żylna. Jednocześnie obserwuje się obkurczanie żyły. Ostatnim etapem zabiegu jest kompresjoterapia, która trwa ok.