right|thumb|240px|Nagrobek Mikołaja i Piotra Firleja w kościele dominikanów w Lublinie Piotr Firlej herbu Lewart (ur. 1496/1497, zm. 1 września 1553) – polski magnat, dworzanin królewski, wojewoda ruski (1545), lubelski (1538), kasztelan wiślicki (1535), biecki (1535), chełmski (1528), starosta lubelski, radomski, kazimierski. Życiorys Syn Mikołaja Firleja i Anny Mieleckiej herbu Gryf.
W czasie wojny z Moskwą 8 września 1514 brał udział w bitwie pod Orszą. Był doradcą królowej Bony, a następnie Zygmunta Augusta. Od 1528 kasztelan chełmski. W październiku 1535 mianowany kasztelanem bieckim, a miesiąc później został kasztelanem wiślickim. Został też w 1537 wojewodą lubelskim (1538) i był nim do 1545, kiedy po śmierci Stanisława Odrowąża ze Sprowy, w 1545 otrzymał godność wojewody ruskiego. W latach 1551–1552 brał udział w zwalczaniu buntów przeciwko Koronie w Prusach.
W 1532 wziął w dzierżawę starostwo radomskie i zatrzymał je do śmierci. Dzierżawił też starostwo kazimierskie. Był też starostą lubelskim.
Ufundował Janowiec (na gruntach wsi Serokomla) i Lewartów (dziś: Lubartów), gdzie pobudował zamkiJ. Bazydło, Firlej, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 5, Lublin 1989, kol. 298..