SuperMemo – metoda przyswajania wiedzy wykorzystująca wiedzę o zapominaniu oraz pakiet oprogramowania wykorzystujący tę metodę.

Metoda ta umożliwia szybkie uczenie się dzięki specjalnemu systemowi powtarzania materiału, opartemu na stochastycznym modelu pamięci długotrwałej, zawierającym dwa komponenty: dostępność, określającą prawdopodobieństwo wywołania danego śladu pamięciowego, oraz stabilność, odnoszącą się do szybkości zanikania śladów pamięciowych (krzywa zapominania). System ten opiera się na redukcji do minimum efektu przerwy. Według autorów, dana ilość wiedzy może zostać przyswojona w czasie 10-50-krotnie krótszym niż przy zastosowaniu tradycyjnych metod.

SuperMemo jest rozwijane od 1985 roku. Autorami modelu teoretycznego, na którym została oparta ta metoda, byli dwaj polscy naukowcy z Akademii Medycznej w Poznaniu: dr Piotr Woźniak (biolog i informatyk) oraz dr Edward Jacek Gorzelańczyk (lekarz i biochemik, obecnie dr hab., profesor UKW w Bydgoszczy). Implementacją i komercyjnym zastosowaniem metody zajął się jednak wyłącznie Piotr Woźniak, do którego dołączył fizyk dr Janusz Murakowski.