Społeczeństwo acefaliczne (inaczej: społeczeństwo najprostsze, z jęz. ; ) – spójna grupa o znacznym rozproszeniu, nieposiadająca stałych ośrodków decyzyjnych. Najczęściej spotykane wśród społeczeństw małych, w których istnieje bezpośredni kontakt jednostki z pozostałymi członkami grupy. Społeczeństwo acefaliczne przeciwstawia się ludom, które wykształciły scentralizowaną władzę (zob. wodzostwo).
J. J. Honigmann wyodrębnił dwa podstawowe typy jednostek plemiennych o acefalicznej organizacji: proste plemiona acefaliczne – odznaczające się brakiem jednego, centralnego autorytetu, opierające swoją organizację na rozpoznawanych związkach pokrewieństwa segmentarne plemiona acefaliczne nie posiadające cech instytucji władzy i opierające się swój system na unilinarnych grupach krewniaczych: lineażach i rodach (ich system genealogiczny wykracza poza społeczność lokalną). Poszczególne grupy są niezależne politycznie, posiadają własne terytorium i mogą też posiadać formalną organizację polityczną oraz łączyć się z innymi grupami dla własnych korzyści (tj. wojny).