Kristian Kristiansen podzielił wodzostwa na kolektywne i indywidualistyczne. Te pierwsze opierają się na zarządzaniu surowcami poprzez kontrolę produkcji żywności oraz wyprawianie uczt, często cechują się wspólnotowym konstruowaniem monumentów. Wodzostwa indywidualistyczne opierają się na bogactwie warstwy elit, manifestowanej przez oznaki statusu, takie jak ubiór czy ozdoby. Kristensen uważał, że wodzostwa kolektywne często ewoluowały w archaiczne państwa scentralizowane, natomiast te indywidualistyczne - w stratyfikowane społeczeństwa zdecentralizowane, a następnie w państwa feudalne.
Przykłady Archeolodzy i antropolodzy kulturowi zidentyfikowali występowanie wodzostwa praktycznie na całym świecie. Przykładowe wodzostwa to np.
Hawaje, które były wodzostwem w momencie przybycia białych odkrywców, jednak pod wpływem kultury europejskiej i amerykańskiej przekształciły się w państwo Coosa na obszarze dzisiejszego stanu Georgia w USA
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zbiorowości społeczne Kategoria:Socjologia polityki