strop Kleina) strop ceramiczno-żelbetowy, w których elementem konstrukcyjnym są żebra żelbetowe, pomiędzy którymi układane jest wypełnienie z pustaków (strop FERT, strop Ceram).
Do stropów gęstożebrowych z wypełnieniem ceramicznym należy także popularny niegdyś w budownictwie mieszkaniowym betonowany na miejscu budowy zaliczany do stropów lekkich strop Ackermana.
W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku najbardziej rozpowszechnione były stropy belkowo-pustakowe – najpierw DMS o rozstawie osiowym belek 65 cm, a później strop DZ3, DZ4 im DZ5 o rozstawie osiowym 60 cm (zgodnym z modułem budowlanym). Stropy DMS i DZ3 przeznaczone były do rozpiętości osiowej podpór 600 cm, stropy DZ4 i DZ5 do większych rozpiętości.
Stropy WPS jako stropy płytowo-belkowe, gdzie belki nośne wykonane są ze stalowych dwuteowników pomiędzy którymi osadzone są płyty WPS. Stropy WPS stosowane są najczęściej przy wymianie stropów drewnianych, zwłaszcza w starych budynkach.
Strop zespolony to konstrukcja stalowo-betonowa. Blacha stalowa stanowi szalunek oraz dolne zbrojenie stropu, na które układana jest mieszanka betonowa. Strop oparty może być o belki stalowe lub żelbetowe.
Strop żelbetowy – może być wykonywany jako: strop monolityczny np. grzybkowy lub prefabrykowany, płytowy, płytowo-belkowy lub gęstożebrowy (z pustaków betonowych opartych na prefabrykowanych belkach żelbetowych).