W latach 1931-1936 wyprodukowano ok. 181 egzemplarzy wersji Ar 65 E i F. Stosowany był przez krótki okres w lotnictwie niemieckim jako samolot myśliwski, do czasu zastąpienia go przez nowocześniejszy Heinkel He 51. Był użytkowany przez jednostki myśliwskie I/JG 131, I/JG 132, II/JG 132, II/JG 134, I/JG 232 oraz bombowców nurkujących I/StG 162. Później używany jako samolot treningowy dla pilotów myśliwskich. Był sukcesywnie wycofywany z użytkowania, w 1943 r. kilka ostatnich egzemplarzy służyło do holowania szybowców DFS 230. Jego następcą był Arado Ar 68.
Dwanaście samolotów Ar 65 zostało wyeksportowanych do Bułgarii, gdzie służyły do treningu pilotów.
Konstrukcja Arado Ar 65 był dwupłatowym jednomiejscowym samolotem myśliwskim o stałym podwoziu i odkrytej kabinie pilota. Konstrukcja kadłuba metalowa, kryta płótnem, skrzydeł drewniana, usterzenie miało konstrukcję mieszaną. Napęd stanowił chłodzony cieczą silnik rzędowy BMW VI o mocy maksymalnej 750 KM i stałej 500 KM. Samolot uzbrojony był w dwa karabiny maszynowe MG 17 kal. 7,92 mm umieszczone w kadłubie nad silnikiem, z zapasem amunicji po 500 naboi na lufę.
Przypisy
Bibliografia
www.airway.ru [dostęp 11 kwietnia 2009]
Kategoria:Niemieckie samoloty myśliwskie II wojny światowej Kategoria:Niemieckie samoloty szkolno-treningowe 065 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym