Do załadunku z tyłu zainstalowano dwuczęściową, sterowaną hydraulicznie klapę załadunkową, która po zamknięciu stanowiła część ściany zewnętrznej. Po otwarciu górna część, uchylna z tyłu, składała się do góry, natomiast dolna część, uchylna z przodu, odchylała się w dół, tworząc rampę do wprowadzenia ładunku. W przypadku towarów nieporęcznych, które nie mieściły się przez klapę załadunkową, można było odkręcić całą tylną część. Wysoko zamontowana rurowa belka ogonowa z podwójnym pionowym ogonem umożliwiała również bezpośredni podjazd pojazdów. Aby umożliwić obsługę i prawidłowe rozłożenie ładunku, na suficie przestrzeni ładunkowej znajdowała się szyna jezdna – lekko przesunięta od środka w lewo – z bloczkiem o udźwigu do 1500 kg. W lewej przedniej ścianie kadłuba znajdowały się drzwi wejściowe dla załogi z rozkładaną drabiną. Każda strona posiadała osiem okrągłych iluminatorów, które zapewniały dostateczne oświetlenie wnętrza. Do części końcowej belki ogonowej można było przymocować zaczep za pomocą trzech śrub na istniejących oczkach, który na końcu miał rozłączalne złącze do holowania szybowców lub do mocowania linek spadochronu hamulca.