z poszanowaniem historycznego wyglądu świątyni, z wyjątkiem zniszczonej części ściany północnej, która została odbudowana niezgodnie ze stylem gotyckim. Obecnie realizowany jest projekt regotyzacji tej ściany wraz z przebudową przylegających do niej pomieszczeń.
Wewnątrz umieszczono wtórnie kilka dzieł plastyki gotyckiej w tym retabula ołtarzowe z Ciećmierza, Chojny i Lubeki. Z wystroju nowożytnego zachowało się kilka epitafiów i rzeźb.
W 1972 roku kościół stał się kościołem katedralnym diecezji szczecińsko-kamieńskiej, od 1992 archidiecezji.
Historia Świątynia została wzniesiono na niewielkim wzgórzu poza murami miasta na wzór kościoła klasztornego benedyktynów pw. św. Michała Archanioła w Bambergu. Za fundatora uważa się bogatego mieszczanina Beringa z Bambergu, który . W źródłach podaje się datę 25 lipca 1187 jako datę konsekracji. Dokonał tego ówczesny biskup kamieński Zygfryd, w obecności księżnej Anastazji, wdowy po Bogusławie I. Była to trzecia z kolei świątynia chrześcijańska w mieście Szczecin. Powstała wówczas samodzielna parafia, nad którą patronat objął Klasztor Benedyktynów z Bambergu. W 1220 lub 1221 r. w kościele pochowany został książę pomorski Bogusław II.