Gwiazda Italii lub Gwiazda Włoch () – brytyjskie odznaczenie wojskowe (gwiazda), zaliczane do medali kampanii, przyznawane za udział w działaniach bojowych na terenie Włoch i śródziemnomorskim teatrze działań podczas II wojny światowej między 11 czerwca 1943 a 8 maja 1945 r.
Zasady nadawania Gwiazda była przyznawana za służbę bojową na Sycylii i innych włoskich wyspach (na Sardynii, Korsyce, Elbie) oraz na Włoszech kontynentalnych począwszy od zdobycia Pantellerii 11 czerwca 1943 do 2 maja 1945 r. (koniec ofensywy wiosennej i kapitulacji sił niemieckich we Włoszech), a także za operacje prowadzone do 8 maja 1945 r. w Grecji, Jugosławii, na Morzu Egejskim, Dodekanezie oraz u wybrzeży Egipcie.
Istniały szczegółowe zasady nabywania uprawnień do gwiazdy:
Wojska lądowe: za wejście do służby operacyjnej na wymienionych obszarach w okresie między 11 czerwca 1943 do 8 maja 1945, z tym, że na Sycylii do 17 sierpnia 1943, na Sardynii do 19 września 1943 i Korsyce do 4 października 1943. Do medalu zaliczało się także wejście na terytorium Austrii.
Lotnictwo: za działania bojowe na śródziemnomorskim teatrze działań wojennych lub nad Europą z baz położonych na śródziemnomorskim teatrze działań wojennych. Lotnicy transportowi: za co najmniej 3 lądowania na terenie uprawniającym do medalu.