Lotte Lehmann (ur. 27 lutego 1888 w Perlebergu, zm. 26 sierpnia 1976 w Santa Barbara w Kalifornii) – niemiecka śpiewaczka operowa, sopran dramatyczny.
Życiorys Studiowała w Berlinie, gdzie jej nauczycielami byli Ema Tiedka, Eva Reinhold i Mathilde Mallinger. Zadebiutowała na scenie w 1909 roku w operze w Hamburgu rolą trzeciego chłopca w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta. Rok później w tym samym teatrze kreowała role Frei w Złocie Renu i Elzy w Lohengrinie, zyskując sobie z czasem opinię jednej z najważniejszych interpretatorek repertuaru Wagnerowskiego. W 1914 roku wystąpiła w Theatre Royal przy Drury Lane w Londynie jako Zofia w Kawalerze srebrnej róży Richarda Straussa pod dyrekcją Thomasa Beechama. W 1916 roku w Operze Wiedeńskiej wykonała partię Ewy w zrewidowanej wersji Ariadny na Naksos Richarda Straussa, zyskując tym występem uznanie kompozytora, który wybrał ją następnie do kreowania ról żony Farbiarza w Kobiecie bez cienia (Wiedeń 1919) i Krystyny w Intermezzo (Drezno 1924). Wystąpiła także w tytułowych rolach podczas wiedeńskich premier oper Giacomo Pucciniego Siostra Angelica (1920) i Turandot (1926).