Zapoczątkował metody kriochirurgiczne w operacjach zaćmy. Był członkiem licznych towarzystw naukowych, m.in. od 1967 PAN. W latach 1971–1983 był prezesem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, od 1966 do 1987 roku prezesem Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. W 1966 wybrany na pierwszego prezesa Międzynarodowego Stowarzyszenia Kriooftalmologii. Opublikował ponad 190 prac naukowych i badawczych. W Lublinie stworzył ośrodek okulistyczny o światowej sławie. Redaktor naczelny czasopisma „Postępy Okulistyki”. Swoje prace publikował m.in. w „Klinice Ocznej”.

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1954, za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny)., a w kolejnych latach Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1966), Orderem Sztandaru Pracy I klasy i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1968). W 1964 otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. W 1966 roku otrzymał nagrodę państwową I stopniaNowiny Rzeszowskie, nr 170 (5306), 20 lipca 1966, s. 2.. Od 1967 był członkiem korespondencyjnym Polskiej Akademii Nauk, od 1980 członkiem rzeczywistym. Był także wyróżniony Nagrodą Fundacji im. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1967), Nagrodą Specjalną Międzynarodowego Towarzystwa Kriochirurgii (1968), Nagrodą im. Th.