Są to badania z grupy nieniszczących, umożliwiające sprawdzenie ciągłości elementu, wykrycie ubytków korozyjnych w profilach zamkniętych, itp. Badanie prowadzone jest za pomocą manualnych, półautomatycznych lub w pełni zautomatyzowanych systemów i na podstawie np. skali kolorystycznej określa się cechy materiału takiej jak grubość, ewentualne ubytki i uszkodzenia materiału.
Zalety systemów defektoskopowych opartych na zjawisku powstawania prądów wirowych: nieskomplikowane przygotowanie materiału do badania, wysoka czułość w określaniu nieciągłości materiału, pęknięć i innych defektów, wyniki pomiarów dostępne natychmiastowo, nieskomplikowane urządzenia pomiarowe, często dostępne jako urządzenia przenośne, metoda pomiarowa nie wymaga kontaktu elementu badanego z sondą pomiarową (bezstykowość), brak ograniczeń wynikających ze skomplikowania kształtów elementów badanych.
Wady: możliwość sprawdzania tylko materiałów metalicznych ze względu na przewodnictwo elektryczne, ograniczona głębokość weryfikacji materiału, rozwarstwienia materiału, pęknięcia itp.