Samo przestępstwo może być zagrożone także karą pozbawienia wolności, nie może być ona jednak orzeczona wyrokiem nakazowym, a więc dolna granica zagrożenia musi mieścić się w zakresie możliwym do orzeczenia wyrokiem nakazowym lub musi istnieć inna podstawa do orzeczenia kary mieszczącej się w tym zakresie, przykładowo w drodze nadzwyczajnego złagodzenia kary lub w przypadku zastosowania unormowań pozwalających na orzeczenie kary o charakterze wolnościowym. Podstawy Sąd może wydać wyrok nakazowy przy łącznym spełnieniu następujących warunków (z uwzględnieniem rodzaju kar, które można orzec wyrokiem nakazowym): okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości w świetle zebranych dowodówArt. 500 § 3 kpk., sprawa nie toczy się z oskarżenia prywatnego, nie zachodzą okoliczności wymagające obowiązkowego ustanowienia obrońcy dla oskarżonego tj. oskarżony ukończył 18 lat; oskarżony nie jest głuchy, niemy lub niewidomy, nie zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy zdolność oskarżonego rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona, nie zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan zdrowia psychicznego oskarżonego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądnyArt. 501 w zw. z art.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Postępowanie nakazowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.