„Luxtorpedy”, pobijające rekordy czasu przejazdu.

Niezrealizowane plany przeniesienia (1906–1950–1941) W czasie okupacji niemieckiej i Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie opracowano tzw. Generalbebauungsplan von Krakau — Generalny Plan Przebudowy Krakowa, którego przygotowanie powierzono architektowi Hubertowi Ritterowi. Projekt Rittera zakładał reorganizację infrastruktury komunikacyjnej miasta, w tym zmianę układu linii kolejowych prowadzących przez jego ścisłe centrum, tak aby odciążyć istniejące trasy i dostosować je do nowych koncepcji urbanistycznych, przewidywał przesunięcie głównego dworca w rejon dzisiejszego ronda Mogilskiego oraz zmianę przebiegu linii wychodzących z miastaDominik Lulewicz, „Z dziejów krakowskiego węzła kolejowego – przebudowa i modernizacja w latach 1939–1945” (MHK, 2009).. Koncepcja przewidywała też przeniesienie niektórych elementów układu torowego dalej na obrzeża miasta.

W latach 50. powrócono do koncepcji relokacji, rozważając lokalizację przy cmentarzu Rakowickim. Władze PRL planowały przebudowę w związku z budową w latach 50. Nowej Huty, z tym że nowa linia średnicowa miała przebiegać na wschód od dotychczasowej.