Po spędzeniu tygodnia w Polsce i odwiedzeniu innych miejsc naznaczonych prześladowaniami ze strony nazistowskich Niemiec takich jak Majdanek, Treblinka i Getto Warszawskie oraz dawnych miejsc związanych z kulturą i życiem Żydów, np. synagog, wielu uczestników Marszu kontynuuje podróż aż do Izraela, gdzie oddają się refleksji nad Yom Hazikaron (Dniem Pamięci Izraela) i świętują Yom Haatzmaut (Dzień Niepodległości Izraela).
Wartość edukacyjna Marsz Żywych jest skierowany głównie do żydowskich uczniów szkół średnich, a jego cele są zarówno uniwersalne (zwalczanie obojętności na cierpienie drugiego człowieka, rasizmu i niesprawiedliwości), jak i partykularne (przeciwdziałanie antysemityzmowi i wzmacnianie poczucia ich żydowskiej tożsamości). Kluczowym elementem programu jest uczestnictwo w nim Ocalałych z Holokaustu, którzy dzielą się z uczniami wspomnieniami doświadczeń z czasu wojny, cały czas mając dosyć siły by uczestniczyć w tej niełatwej dwutygodniowej podróży.
Mimo że ogromną większość uczestników Marszu Żywych stanowią uczniowie szkół średnich z różnych krajów, w tym z Izraela, bierze w nim też udział wiele grup osób niebędących Żydami, między innymi grupy dorosłych takie jak Polscy Przyjaciele Izraela, Japońskie Mosty Pokoju i inne.