Dynastia Qing (mandż. 12px, Daicing gurun), oficjalnie Wielki Qing – ostatnia dynastia cesarska Chin, panująca w latach 1636–1912, nazywana też dynastią mandżurską, bowiem wywodziła się z mandżurskiego klanu Aisin Gioro.
Mandżurowie, podbój Chin i ustanowienie dynastii Qing Mandżurowie i ustanowienie dynastii Qing thumb|Trzy boskie siostry kąpią się w jeziorze. Ptak kładzie owoc boga nieba na ubraniu . Rysunek z pierwszej połowy XVII wieku ilustrujący legendę o początkach dynastii Qing. – dokumenty z czasów panowania Nurchaczego. Ilustracja została opatrzona podpisami w językach chińskim, mongolskim i mandżurskim Dynastia Qing została ustanowiona w wyniku podboju Chin przez Mandżurów, którzy zamieszkiwali tereny północno-zachodniego pogranicza cesarstwa Ming (później nazwane Mandżurią). To kim byli Mandżurowie pozostaje jednak przedmiotem kontrowersji. Zgodnie z tradycyjną, interpretacją chińską, Mandżurowie byli „barbarzyńskim” ludem, kulturalnie upośledzonym w stosunku do Chińczyków, który po podboju Chin zdecydował się nimi rządzić zgodnie z zasadami konfucjanizmu, co jednak nieuchronnie doprowadziło do jego sinizacji. Ta historiografia została zakwestionowana w latach 80.