Lucjusz Korneliusz Cynna (; ur. ok. 130 p.n.e., zm. 84 p.n.e.) – rzymski polityk, jeden z przywódców popularów. Popierał Mariusza w walce z Sullą i był jego legatem w czasie wojny ze sprzymierzeńcami.
Został wybrany na konsula w roku 87 p.n.e. pomimo opozycyjnego wobec Sulli stanowiska. Złożył na ręce Sulli przysięgę, że nie będzie występował przeciw jego reformom. Jednak gdy Sulla poprowadził swoje legiony do Grecji na wojnę z Mitrydatesem, Cynna wystąpił z przeciw niemu. Spotkał się ze sprzeciwem Gnejusza Oktawiusza, pod którego przywództwem optymaci zmusili Cynnę do opuszczenia Rzymu, ogłosili wrogiem państwa i mianowali na jego miejsce konsulem zastępczym Lucjusza Korneliusza Merulę. Cynna zebrał w Italii wojska, połączył się z przybyłym z Afryki Mariuszem i jego zwolennikami, a następnie razem ruszyli na Rzym. Opór stawiły siły pod dowództwem Pompejusza Strabona, ale po jego śmierci na zarazę Cynna i Mariusz bez przeszkód opanowali miasto. Doszło do rzezi zwolenników Sulli. Zginęli między innymi obaj konsulowie: Gnejusz Oktawiusz i Lucjusz Korneliusz Merula, a także Lucjusz Juliusz Cezar (konsul w 90 p.n.e.) i Gajusz Juliusz Cezar Strabon. Cynna i Mariusz zostali wybrani na konsulów na rok 86 p.n.e.