właśnie w atelier pod Mińskiem zaplanowano zdjęcia przedstawiające Wołmontowicze i Lubicz. Dzięki radzieckiej wytwórni Mosfilm udało się pozyskać pułk kawalerii do scen batalistycznych. Ekipa zdecydowała, że powieściowe Kiejdany i Taurogi będą imitowane przez Podhorce i Olesko, choć Kersten opowiadał się za Krasiczynem i Winniczami.

Pod koniec 1970 roku ekipa uzyskała zgodę zakonu paulinów na kręcenie zdjęć w klasztorze na Jasnej Górze. Zdecydowano się na wykorzystanie współczesnej architektury klasztoru, ze względu na jej rozpoznawalność dla widzów. Konsultanci ustalili, że po dobudowaniu bastionu i podwyższeniu muru będzie możliwe rozpoczęcie zdjęć. Nie udało się jednak ukryć znajdującej się w pobliżu XIX-wiecznej wieży.

Na potrzeby filmowego Potopu obsadzono ponad 200 ról. Michała Wołodyjowskiego zagrał Tadeusz Łomnicki, powtarzając rolę z Pana Wołodyjowskiego. Rolę Zagłoby początkowo przeznaczono dla Mieczysława Pawlikowskiego, lecz z powodu zawału serca nie mógł on uczestniczyć w zdjęciach;