Był również reprezentantem w Drużynowym Pucharze Świata i w 1979 roku przyczynił się znacznie do zdobycia trofeum.
Wysoki (190 cm), praworęczny, preferował grę ofensywną, często atakował przy siatce, szczególnie po udanym pierwszym serwisie. Słabą stroną Alexandra było natomiast przygotowanie kondycyjne, Australijczyk słabo regenerował siły, co miało wpływ na rezultaty turniejowe. Atletyczny styl gry sprawił też, że w latach 1980–1981 musiał ograniczyć starty z powodu kontuzji barku. Po zakończeniu kariery pozostał związany z tenisem jako trener i komentator telewizyjny, pełnił m.in. funkcję kapitana reprezentacji żeńskiej w Fed Cup.
Wygrane turnieje Gra pojedyncza (7) 1975 Fort Worth (World Championship Tennis), Tucson 1977 North Conway 1979 Louisville 1982 Bristol, Sydney (Outdoor) 1983 Auckland
Gra podwójna (28) 1970 Kitzbühel 1971 Gstaad, Los Angeles, Sydney (Outdoor), Hamburg 1972 Louisville (WCT), Bretton Woods 1973 Cincinnati, Toronto (WCT) 1974 Miami (WCT), Monte Carlo (WCT) 1975 Australian Open, Chicago, Las Vegas, San Antonio (WCT) 1976 Atlanta (WCT), Denver (WCT) 1977 Cincinnati, Lousville, Sydney (Outdoor), Waszyngton 1978 Brisbane, Los Angeles, Atlanta, Forest Hills (WCT) 1982 Australian Open, Sydney (Outdoor) 1983 Bristol