Ani Hannibal, ani Scypion nie wiedzieli o ruchach i liczebności strony przeciwnej, więc każdy z nich wysłał następnego dnia oddział zwiadowczy: Hannibal 6 tysięcy jazdy (prawdopodobnie całość jeźdźców, jakimi dysponował po przejściu przez Alpy), Scypion całą swoją kawalerię (4 tysięcy), oraz niewielki oddział lekkozbrojnych z oszczepami (velites). Właśnie przydzielenie do oddziału zwiadowczego tych ostatnich zadecydowało o przegranej Rzymian, ponieważ piesi spowalniali ruchy całego oddziału.
Przebieg starcia Kiedy formacje zwiadowcze obu stron zauważyły przeciwnika, zaczęły formować szyk. Hannibal obiecał swoim podkomendnym w razie zwycięstwa wolne od podatku ziemie w Italii, Hiszpanii lub Afryce, obywatelstwo kartagińskie dla sprzymierzeńców, a wolność dla wszystkich niewolników. Ciężką jazdę umieścił w centrum szyku, a na skrzydłach lekką, zwrotną jazdę numidyjską, planując przy pomocy tej ostatniej oskrzydlenie lub nawet zajście od tyłu przeciwnika. Scypion zamierzył atak frontalny. Jazda galijska podległa Rzymianom miała osłonić od frontu oszczepników, którzy rzuciliby pociskami w nacierającego wroga, po czym wycofali się na tyły.