jedynie Lucjusz Celiusz Antypater (II w. p.n.e.), rówieśnik Gajusza Grakchusa, autor monografii o II wojny punickiej, przypisuje ten wyczyn pewnemu niewolnikowi liguryjskiemu.
Według relacji Gajusza Leliusza, bliskiego przyjaciela młodego Scypiona, przytoczonej przez Polibiusza, młodzieniec uczestniczył po raz pierwszy w bitwie i ojciec powierzył mu dowództwo oddziału kawalerii (turma) liczącemu 30 ludzi. Według Liwiusza, nie zważając na przestrach innych żołnierzy, młody Scypion rzucił się desperacko na wroga, przebijając się do okrążonego ze wszystkich stron ojca, i został w uznaniu za męstwo uhonorowany publicznie przez konsula. Według Pliniusza Starszego otrzymał w obozie pod Piacenzą odznaczenie corona civica – wieniec z liści dębu, przyznawany za uratowanie życia obywatelowi rzymskiemu. Z nieznanych przyczyn jednak odmówił jego przyjęcia.
Manewry wojsk po bitwie thumb|Odbudowany historyczny most na Ticino (Ponte Coperto), powstały w średniowieczu w miejscu starożytnego mostu rzymskiego Hannibal rozproszył nieprzyjaciół, ale nie rzucił się za nimi w pościg, ponieważ Rzymianie wciąż mieli znaczną przewagę liczebną nad nim w piechocie, która stacjonowała w obozie.