Tymczasem Scypion przewidując znów niekorzystny dla siebie przebieg wydarzeń, zwinął obóz jeszcze tej samej nocy (lub następnej, według wersji Liwiusza) i przemknął się w górę rzeki Pad, prawym brzegiem, na zachód, w tym samym kierunku, skąd nadszedł Hannibal, aby przeprawić się przez rzekę Trebia, prawy dopływ Padu. Następnie zwrócił się na południe wzdłuż lewego brzegu, w kierunku wzgórz, z których wypływa rzeka, w ten sposób, żeby rzeka oddzielała go od Hannibala. Jazda numidyjska wysłana przodem, dla pościgu za Rzymianami, popełniła błąd tracąc czas na podpalenie obozu, dzięki czemu straż tylna Scypiona zdążyła przeprawić się przez rzekę.
Po dojściu do wzgórz po całodziennym marszu, Scypion rozbił obóz na stoku jednego z nich, gdzie mógł wypocząć i zaczekać na nadejście drugiego konsula, Tyberiusza Semproniusza Longusa. Obóz Rzymian stanął najprawdopodobniej na lewym brzegu rzeki, w miejscu określanym przez źródła rzymskie jako „ripa alta” (wysoki brzeg), gdzie później powstał fort Castello di Rivalta. Na południe od Rivalta rozciągają się wzgórza uniemożliwiające dostęp czy rozwinięcie szyku jeździe i piechocie wroga. Z kolei Hannibal rozbił obóz na równinie, w pewnej odległości, wspierany licznym posiłkami ze strony zamieszkujących Italię plemion galijskich. Nadejście Semproniusza Longusa nic nie zmieniło; w bitwie nad Trebią Rzymianie ponieśli kolejną klęskę.
Ticinus