Z czasów powyższej dynastii pochodzi pagoda Wuying oraz pierwotne zabudowania Tarasu Guqin, który miał upamiętniać legendę o przyjaźni Yu Boya i Zhong Ziqi. W okresie panowania dynastii Ming miasto Wuchang stało się stolicą prowincji. W okresie panowania cesarza Chenghua (1464-1487) rzeka Hanjiang zmieniła swój bieg i oddzieliła Hankou od Hanyang. Od tego czasu w Hankou zaczęło się rozwijać jako miasto handlowe i już na początku XVII wieku było największym portem śródlądowym w kraju. Ponadto od XVII wieku zaczął funkcjonować handlowy szlak herbaciany z Hankou do Carstwa Rosyjskiego o długości 13 tysięcy km.

XIX – XX wiek thumb|190px|Otwarcie pierwszego mostu na rzece Jangcy Na mocy zawartego między Chinami, Francją i Imperium brytyjskim traktatu tiencińskiego kończącego II wojnę opiumową, otwarto Hankou dla handlu zagranicznego, co dało dodatkowy impuls do rozwoju gospodarczego trzech sąsiadujących ze sobą miast. W latach 1861–1896 przyznano w Hankou koncesje Brytyjczykom, Francuzom, Niemcom, Japończykom oraz Rosjanom, dzięki czemu powstało w tym czasie wiele przedsiębiorstw zagranicznych zajmujących się handlem i spedycją. W okresie największej prosperity miasto odpowiadało za eksport 80% chińskiej herbaty.