Otyłość brzuszna (wiąże się z wysoką ilością tłuszczu trzewnego) jest dużym czynnikiem ryzyka rozwoju insulinooporności, a także cukrzycy i chorób serca.
Główne przyczyny insulinooporności: niska aktywność fizyczna; przejadanie się zespół metaboliczny; nadwaga z otyłością brzuszną, otyłość (BMI powyżej 25) żywność wysokokaloryczna o wysokim indeksie glikemicznym lipodystrofia; hemochromatoza; zespół wielotorbielowatych jajników, hipogonadyzm; nadmiar kortyzolu (np. zażywanie leków sterydowych, zespół Cushinga); niektóre leki (np. rifampicyna, izoniazyd, olanzapina, risperidon, kwetiapina, tamoksyfen, progestagen, niektóre leki przeciwwirusowe); podłoże genetyczne. Przykładowo myszy, pozbawione genu kodującego białko uczestniczące w odporności, stawały się oporne na insulinę, inne prawdopodobne. Np. niedobór witaminy D
Zapobieganie Wiedząc, że przeenergetyzowanie ciała (insulinooporność) wynika ze stylu życia, osoba zagrożona insulinoopornością powinna zoptymalizować w swoim życiu takie aspekty jak: