Rafał Melia właśc. Raffaele Melia (ur. 6 maja 1804 w Rzymie, zm. 11 listopada 1876 w Rzymie) – włoski ksiądz katolicki, generał pallotynów w latach 1856-1862.
Ksiądz Rafał Melia urodził się w 1804 w Rzymie. Jako kapłan diecezji rzymskiej i wicerektor Kolegium Propagandy w 1837 wstąpił do wspólnoty utworzonej przez św. Wincentego Pallottiego przy kościele Świętego Ducha w Rzymie. 7 lat później jako doktor teologii i adiunkt do spraw studiów Kongregacji Rozkrzewiania Wiary oraz jako najwierniejszy współpracownik ks. Pallottiego wyjechał do Londynu, aby zostać duszpasterzem Włochów i kapelanem kaplicy sardyńskiej. W 1848 złożył przyrzeczenia w pallotyńskiej Kongregacji i został rektorem oraz prokuratorem misji w Londynie. Był budowniczym kościoła Świętego Piotra w stolicy Anglii. Przebywając w Rzymie, głosił misje i rekolekcje wspólnie z ks. Wincentym Pallottim. 16 lutego 1856 ks. Rafał Melia został generałem Pobożnego Stowarzyszenia Misyjnego (tak od 1854 do 1947 nazywali się pallotyni).