W 1931 wrócił do Polski i pracował w parafiach: Puchały (1931–1932), Suwałki (1932–1936), Łabno (1936–1937), Kadzidło (1937–1938), Bronowo (1938), Wąsosz (1938), Myszyniec (1939–1940).

W czasie pracy w Myszyńcu zajmował się Akcją Katolicką i pracował z młodzieżą.

9 kwietnia 1940 zgłosił się do Gestapo z prośbą, by mógł zastąpić w więzieniu aresztowanego tego samego dnia 83-letniego proboszcza Klemensa Sawickiego. Ks. Bargielskiego skierowano początkowo prawdopodobnie do więzienia w Ostrołęce, potem do hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Soldau (KL) w Działdowie. 25 kwietnia 1940 trafił do Mauthausen-Gusen, a miesiąc później Dachau, gdzie zarejestrowano go jako numer 4860, później 22061. Umieszczono go w bloku 30/3. Zawsze niósł pomoc współwięźniom, a prześladowania nie wpłynęły na jego głęboki spokój. Zmarł na skutek upadku spowodowanego uderzeniem od strażnika obozu. W karcie zgonu wysłanej do rodziny jako przyczynę śmierci podano udar mózgu.

Beatyfikacja Beatyfikował go papież Jan Paweł II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników z II wojny światowej wspominanych 12 czerwca.

Kościół rzymskokatolicki wspomina go 8 września.