miejsce w 1981, w deblu nr 9 w 1984).
W 1978 wygrała Japan Open w singlu i deblu. Najskuteczniejsze pary tworzyła z Jo Durie i Sue Barker, w 1980 była w finale Australian Open w parze z Candy Reynolds (przegrały z Navrátilovą i Betsy Nagelsen). W 1984 na Wimbledonie doszła do półfinału debla z Durie, gdzie parę japońsko-brytyjską wyeliminowały Navrátilová i Pam Shriver. W grze pojedynczej najwartościowsze rezultaty Kiyomury to półfinały w Oakland (1979, pokonała m.in. Rosie Casals i Mimę Jaušovec), Perth (1981, pokonała Virginię Ruzici) i Dow Classic (1982, pokonała Betty Stöve), IV runda US Open w 1978 (pokonała m.in. Renátę Tomanovą, odpadła z Navrátilovą), III runda Wimbledonu w 1984 (odpadła z Claudią Kohde-Kilsch). Miała na koncie także zwycięstwo singlowe nad Pam Shriver.
Kiyomura nie grała w reprezentacji Japonii w Pucharze Federacji, w 1976 broniła natomiast barw USA w Pucharze Wightmana. Uczestniczyła w amerykańskich rozgrywkach zawodowych World Team Tennis (w barwach Golden Gaters, Los Angeles Strings i Havaii Leis). Karierę zakończyła w 1985, rok po wyjściu za mąż za dentystę Davida Hayashi. Zarobiła na kortach ponad sześćset tysięcy dolarów.