do określenia funkcji linii prostej opisującej zależność kosztu całkowitego od wolumenu działalności (np. wielkości produkcji) oraz określenia stopnia dopasowania wyznaczonej funkcji do danych empirycznych. Zgodnie z tą metodą do obliczenia wartości kosztów zmiennych i stałych wykorzystuje się następujące wzory:
gdzie: – koszt zmienny jednostkowy, – koszt całkowity, – koszt stały, – wolumen działalności (np. poziom produkcji).
Bibliografia M. Gmytrasiewicz (red.), Encyklopedia rachunkowości, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa, 2005, . D. Fuksa, M. Kęsek, E. Ciszyńska, Ocena dokładności i przydatności metod szacowania kosztów stałych i zmiennych w podejmowaniu decyzji ekonomicznych, Akademia Górniczo Hutnicza w Krakowie, Kraków [dostęp 2015-04-02].
Kategoria:Koszty