Na początku lat 50. w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Sztabie Generalnym Wojska Polskiego zapadły decyzje o rozpoczęciu licencyjnej budowy ścigaczy projektu 122bis w polskich stoczniach. W styczniu 1953 roku przygotowana w Zielenodolsku dokumentacja techniczna (pod oznaczeniem projektu 125) dotarła do Polski, jednak kłopoty z uruchomieniem produkcji okrętów wymusiły w październiku 1954 roku decyzję o rezygnacji z ich budowy w kraju. W zamian postanowiono zakupić lub wydzierżawić w ZSRR gotowe jednostki tego typu.
BO-347 () zbudowany został w stoczni w Zielenodolsku (nr budowy 509). Stępkę okrętu położono 31 marca 1951 roku, a zwodowany został 25 maja 1951 roku. BO-296 także powstał w stoczni numer 340 w Zielenodolsku (nr budowy 491); jego stępkę położono 24 lipca 1950 roku, a wodowanie odbyło się 1 września tego roku.
Dane taktyczno-techniczne thumb|left|Armata morska 90-K kal. 85 mm pochodząca z jednego ze ścigaczy projektu 122bis, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni Okręt był dużym, pełnomorskim ścigaczem okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 52,2 metra (49,5 metra na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość 6,6 metra i zanurzenie 2,2 metra. Kadłub podzielony był na dziesięć przedziałów wodoszczelnych i miał na większej części dno podwójne.