thumb|Języki nostratyczne są zaznaczone na zielono
Języki nostratyczne – hipotetyczna makrorodzina językowa zaproponowana przez duńskiego językoznawcę Holgera Pedersena w 1903 roku. W jej skład wchodzi wiele rodzin językowych z Europy, Azji i północnej Afryki, pozostawiając możliwość włączenia potencjalnie wielu pozostałych języków i grup językowych, m.in.: Wschodniej Afryki, Dalekiego Wschodu, Oceanu Spokojnego, Australii i obu Ameryk.
Według różnych językoznawców, w skład makrorodziny nostratycznej mają wchodzić następujące rodziny językowe: afroazjatycka ajnuska ałtajska czukocko-kamczacka drawidyjska elamicka eskimo-aleucka indoeuropejska japońska jukagirska kartwelska koreańska niwchijska sumeryjska tyrreńska uralska Niektórzy zaś dodają następujące języki i grupy językowe: nilo-saharyjską sino-tybetańską austronezyjską mon-khmer języki na-dene pozostałe grupy amerindiańskie wymarłe hipotetyczne języki staroeuropejskie, m.in. nieindoeuropejski substrat w językach pragermańskim, praceltyckim, praitalskim itd. język baskijski i pokrewne mu wymarłe języki tzw. waskońskie, m.in.