W 1901 jego ojciec przeniósł się z majątku Konstantego Rembielińskiego w Krośniewicach do Taurogów w guberni kowieńskiej na Litwie (w 1911 majorat kniazia ) i po urodzeniu ostatniego z synów sprowadził tam w 1903 rodzinę.
Od 1902 Anders uczęszczał do Gimnazjum Realnego w Warszawie, gdzie w 1910 zdał egzamin dojrzałości. 12 października 1910 zgłosił się do służby jako tzw. dobrowolny ochotnik (ros. вольноопределяющийся, Wolnoopriedielajuszczijsia). Szkoła średnia (w rosyjskiej armii nie wymagano matury), dobry stan zdrowia i zdany egzamin pozwalały skrócić służbę do roku, mieszkać poza koszarami (za własne pieniądze) i – po zdaniu egzaminu – awansować na chorążego (praporszczyka) rezerwy. Tak właśnie postąpił młody Anders, którego los rzucił do dowodzonego przez księcia 3 Noworosyjskiego Pułku Dragonów Jej Cesarskiej Mości Wielkiej Księżny Heleny Władimirowny w Kownie. Studiował sześć semestrów na Politechnice w Rydze, wstępując w 1911 na Wydział Mechaniczny i w 1912 na Wydział Handlowy. W 1912 odbył trzymiesięczne ćwiczenia rezerwy w 19 Pułku Huzarów w Rydze. Podczas studiów (1911–1914)Władysław Anders: Bez ostatniego rozdziału, s. 4. został członkiem Korporacji Akademickiej Arkonia.