W: Andrzej Szczepaniak (red.): Generał Władysław Anders – żołnierz czasu pokoju i wojny.. Od listopada 1925 był komendantem Warszawy.

Anders był członkiem Towarzystwa Hodowli Konia Arabskiego w Polsce. W latach 20. XX w. był członkiem władz Wojskowego Klubu Samochodowego i Motocyklowego. W czasie przewrotu majowego 1926 był szefem sztabu dowódcy obrony Warszawy, wyznaczonego przez władze legalne generała Tadeusza RozwadowskiegoStanisław Haller: Wypadki warszawskie od 12 do 15 maja 1926 r., Kraków 1926, s. 11..

13 października 1926 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go dowódcą 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii. Następnie był dowódcą Nowogródzkiej Brygady Kawalerii i jednocześnie dowódcą Garnizonu Baranowicze. W 1932 przewodził polskiej ekipie jeździeckiej, która podczas zawodów hippicznych o Puchar Narodów w Nicei zdobyła 4 pierwsze nagrody.

Pod koniec dwudziestolecia międzywojennego Anders bardzo krytycznie oceniał brak przygotowań Polski do wojny.