Ornitologia zawdzięcza mu opis 181 gatunków ptaków.
W roku 1840 zmarł ojciec Lucien i Charles-Lucien odziedziczył po nim papieski tytuł księcia Canino i Musignano oraz majątki, które wkrótce sprzedał włoskim książętom Torlonia, tracąc przy tym tytuły związane z tą ordynacją. Z Ameryki wyniósł poglądy demokratyczne; jako przekonany idealista wziął udział w powstaniu rzymskim przeciw władzy papieskiej w Państwie Kościelnym (1847–1849) i przyjął funkcję zastępcy prezydenta republikańskiego Zgromadzenia Ustawodawczego. Po interwencji wojsk francuskich i klęsce powstania udał się na emigrację do Lejdy i potem do Paryża. Od roku 1854 był dyrektorem paryskiego Ogrodu Botanicznego, Jardin des Plantes.
Po śmierci żony Karol Lucjan przyjął na parę lat przed śmiercią święcenia kapłańskie.
Zmarł w Paryżu 29 kwietnia 1857.
Życie prywatne Z Zénaïde miał dwanaścioro dzieci, spośród których najbardziej wyróżnił się kardynał Lucien-Louis-Joseph-Napoléon Bonaparte.
Przypisy
Bibliografia Nouvelle Biographie Générale, Tome 38, Paris 1862.
Linki zewnętrzne Artykuł w Catholic Encyclopedia
Karol Lucjan Kategoria:Francuscy zoolodzy Kategoria:Francuscy ornitolodzy Kategoria:Włoscy politycy Kategoria:Członkowie Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1857