Marcin Leopolita (zwany także Marcinem ze Lwowa lub Marcinem Lwowczykiem) (ur. ok. 1540 we Lwowie, zm. ok. 1589Ewa Obniska w Dzieje muzyki polskiej red. Tadeusz Ochlewski, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984, ) – polski twórca muzyki renesansowej, organista, poeta.
Prawdopodobnie studiował w Krakowie na uniwersytecie krakowskim, nie wiadomo jednak, u kogo się kształcił. W maju 1560 przyjęty został do Kapeli Rorantystów jako nadworny kompozytor i organista Zygmunta II Augusta. Działał w niej prawdopodobnie około czterech lat. Następnie wrócił do Lwowa (być może w 1564), gdzie spędził większą część życia, brak jednak innych informacji o tym okresie jego życia. Leopolita uważany jest za najwybitniejszego polskiego kompozytora tworzącego muzykę kościelną w dojrzałym stylu polifonii franko-flamandzkiej.
Za życia nie ukazała się drukiem żadna kompozycja Leopolity. Wiele pozostawionych rękopisów zaginęło, m.in. cykl introitów i sekwencji, kilkadziesiąt motetów i kilka mszy.