Najbardziej znane rokliny Słowackiego Raju to Veľký Kyseľ, Malý Kyseľ, Veľký Sokol, Malý Sokol, Kláštorská roklina, Stratenský kaňon, Kamenné vráta, Piecky, Suchá Belá i Zejmarská roklina.
Wymienione doliny rozdzielają główny zrąb masywu Słowackiego Raju na szereg mniejszych płaskowyżów, zwanych planinami, wśród których wyróżniają się płaskowyże: Glac (ok. 1000 m n.p.m., w północnej części masywu), Geravy (ok. 1060 m, w części południowej), Pelc czy Skala. Obok nich występują pozostałości mniejszych, silnie już destruowanych planin, jak Matka Božia, Lipovec, Havrania skala i Duča.
Szczególne miejsce zajmują głębokie kaniony przełomowych odcinków dwóch głównych rzek tego obszaru: Hornadu i Hnilca, które odwadniają całość Słowackiego Raju. Ograniczają one odpowiednio od północy i południa główny zrąb masywu.
Najwyższe wzniesienia to: Veľká Knola (1266 m) oraz Havrania skala (1157 m). Najniższym punktem jest poziom Hornádu w miejscu, gdzie opuszcza on Słowacki Raj – 466 m.
Klimat