thumb|351x351px|Miejsce spoczynku Poznańskiej Piątki Edward Kaźmierski (ur. 1 października 1919 w Poznaniu, zm. 24 sierpnia 1942 w Dreźnie) – wychowanek Salezjańskiego Oratorium w Poznaniu przy ul. Wronieckiej 9. Męczennik II wojny światowej oraz jeden z piątki błogosławionych wychowanków salezjańskich z Poznania.

Życiorys Syn Wincentego i Władysławy z domu Kaźmierczak był jednym z szóstki rodzeństwa (z których dwójka przedwcześnie zmarła). Gdy miał cztery lat umarł mu ojciec. Mając 17 lat przerwał naukę i podjął pracę jako "chłopiec na posyłki" w sklepie dekoracyjnym. Dzięki pomocy ks. Władysława Bartonia SDB zatrudniony został następnie jako pomocnik w warsztacie samochodowym, gdzie przyuczał się do zawodu ślusarsko-mechanicznego. Brał również udział w przedstawieniach oratoryjnych, grał na fortepianie i skrzypcach, komponował i śpiewał w chórze, tam też zetknął się ze Stefanem Stuligroszem. Przed wybuchem wojny, wraz z Czesławem Jóźwiakiem odbył pieszą pielgrzymkę na Jasną Górę.