Andrzej Marek, właśc. Marek Arnstein lub Arenstein bądź Arnsztejn (ur. 2 stycznia 1880 w Warszawie, zm. 1943) – polski dramaturg, teatrolog i reżyser teatralny oraz filmowy pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie inteligenckiej jako syn Adama Arnsteina i Dory z domu Gotsfart. Ukończył szkołę średnią w Sanoku. Był konwertytą na katolicyzm. Do 14 roku życia nie znał języka polskiego, później samodzielnie się go nauczył. Podczas I wojny światowej pracował w rosyjskiej służbie sanitarnej.
Od 1900 roku był dziennikarzem w wydawanym w Warszawie piśmie Izraelita. Autor sztuk o tematyce żydowskiej, które napisał w języku polskim: Chasydzi (1900), Wieczna bajka (1901), Pieśniarze (1902), Fanatycy, Królestwo krzywdy, Nędzarze, Królowa Sabat, Gdy liście spadają, Noemi. Adaptował dla teatru także utwory literatury żydowskiej m.in. Dybuk, Golem, Mirełe Efros, Żyda na stos, Bóg-szatan i człowiek, Ta, która zwycięża, Tajemnica powodzenia, Fenomenalna umowa. Jako reżyser i scenarzysta filmowy debiutował w 1911 roku niemym filmem Chasydka i odstępca. Pod koniec tego samego roku nakręcił dramat Okrutny ojciec, a w 1912 roku zaadaptował na potrzeby filmu sztukę Mirełe Efros. W 1912 roku wyjechał do Los Angeles, gdzie ukończył kurs teatrologiczny oraz współpracował z wybitnymi działaczami teatru żydowskiego N.